tag:blogger.com,1999:blog-90698214530740661542012-02-17T00:33:34.084+08:00Subhanoreply@blogger.comBlogger291100tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-87419767496103014142010-04-14T18:07:00.003+08:002010-05-27T17:31:33.722+08:00<center><a href="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/S8WeN0CEjfI/AAAAAAAABlQ/8Xl7HS1nMRs/s1600/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 239px; height: 212px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/S8WeN0CEjfI/AAAAAAAABlQ/8Xl7HS1nMRs/s400/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459944083399413234" /></a></center><br /><br /><br />நாம் ஆசை ஆசையாய் உண்ணக்கூடிய உணவு கெட்டுப்போயிருந்தால் எப்படி இருக்கும்? அதுவே, நமக்குப் பிடித்த அதே உணவை சாப்பிட்ட பிறகு அது கெட்டுப்போயிருக்கிறது என்பதை அறிந்தால் எப்படி இருக்கும்? முன்னதை விட பின்னதைப் படிக்கும்பொழுதே வயிற்றைக் குமட்டுகிறது அல்லவா? அப்படிப்பட்ட ஒரு விவரிக்க முடியாத உணர்வு ஏற்படுத்திய தாக்குதலில் நீண்ட நாள்களாக எழுதாமல் இருந்த நான், சித்திரை புத்தாண்டும் அதுவுமாக எழுத ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.<br /><br />என்னுடைய தோழி ஒருவர் கடந்த வாரம் என்னைப் பார்க்க வரும்பொழுது கேட்புரி சாக்லேட் வாங்கி வந்திருந்தார். (மனசால் நான் குழந்தை என்பதை அறிந்து சாக்லேட் வாங்கி வந்திருப்பாரோ :) ) அவர் பேசிவிட்டு சென்ற பிறகு, நானும் அந்த சாக்லேட்டை உண்ணலாம் என்கிற ஆவலில் அதன் மேல் காகிதத்தைப் பிரித்தேன். ஒரு கால் வாசி விகிதம் சாப்பிட்ட பிறகு, ஒரு வண்டு மெதுவாக மீதமிருந்த காகிதத்தின் உள் இருந்து வெளியே எட்டிப் பார்த்தது. அட, என்ன வண்டு இருக்கிறதே என்று எண்ணிக்கொண்டே மீதமிருந்த காகிதத்தையும் பிரித்தேன். வயிற்றில் ஒரு பிரளயமே நடக்கிற மாதிரி இருந்தது. உள்ளே இருந்தது...உயிருள்ள புழுக்கள். கடவுளே, நான் என்ன ‘ட்ரேவல் அண்ட் லிவிங்’ சேனலில் வருகிற மாதிரி ‘BIZZARE' உணவையா உண்டு கொண்டிருக்கிறேன் என்ற எண்ணம் வேறு! சரி, காலாவதியாகும் திகதி பார்க்காமல் அதை உண்டது என் குற்றம்தான் என்ற நோக்கில் அதைப் பார்த்தால் அது முடிய இன்னும் ஓர் ஆண்டுக்கும் மேல் இருந்தது.<br /><br />உடனே, அந்த காகிதத்திலேயே இருந்த வாடிக்கையாளர் எண்ணைத் தொடர்பு கொண்டு பேசினேன். எனக்கு இருந்த கோபத்திற்கு எதிர் முனையில் இருந்தவர் நன்றாக மாட்டிக்கொண்டார். பிறகு, 1008 மன்னிப்பைக் கூறி, மறுநாள் என் அலுவலகத்திற்கு ஆள் அனுப்பி அதைப் பெற்றுக்கொள்வதாகவும் மேற்கொண்டு செய்யப்படும் ஆய்வில் தவறு அவர்கள் தரப்பினது என்று உறுதியானால் அதற்கான இழப்பீடு வழங்குவதாகவும் ஒத்துக்கொண்டார். பிறகு, Google உதவியுடன் நான் மேற்கொண்ட ஆராய்ச்சியில் இதே கேட்புரி நிறுவனம் உலகம் முழுவதும் தன்னுடைய வாடிக்கையாளர்களுக்குப் பெரிய தொகையை இழப்பீடாக தந்தது தெரிய வந்தது. அப்படியானால் இந்த சாக்லேட்டின் தரம் எப்படி இருக்கும்?<br /><br />மற்ற பொருள்கள் என்றாலும் பரவாயில்லை. ஆனால் உணவின் தரம் சிறப்பானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதை இந்த மாதிரி உணவு உற்பத்தியாளர்கள் உணர்வார்களா? இதைக் குறையாக சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காக உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை நண்பர்களே..நம் குழந்தைகள் சாக்லேட் உண்ணும்போது அதன் உள் என்ன இருக்கிறது என்பதை அறியாமலே அதை உண்ணக்கூடும். நாம் விழிப்புணர்வுடன் இருந்தால் நமது சந்ததிக்கும் நல்லதுதானே..அனைவருக்கும் என் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.<br /><br />பி.கு..இனி வாழ்க்கையில் சாக்லேட்டையே தொட மாட்டேன் :(<br /><br /><em>குறிப்பு : இதற்கு இழப்பீடாக ரி.ம.80 க்கான ஷாப்பிங் வவுச்சர் வந்தது.</em><br />27/05/2010<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-8741976749610301414?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-20514511772711382562010-01-19T13:49:00.001+08:002010-01-19T14:48:45.683+08:00சிலர் தாங்கள் செய்வதற்கு ஆசைப்படும் தொழில் பற்றியோ வணிகம் பற்றியோ வேறுவகை உழைப்பு பற்றியோ போதிய அறிவின்றி அவசரப்பட்டுச் செயலில் இறங்கி விடுகின்றார்கள். இதனால் வீணான பிரச்சனைகளுக்கும் ஆளாகின்றனர். <br /> இக்காலத்தில் எல்லாத் துறைகளைப் பற்றியும் நூல்கள் இருக்கின்றன. அவற்றைப் படித்துப் பல விசயங்களைத் தெரிந்து கொள்ளலாம். நமக்குத் தேவையான துறை பற்றிய நூல்களை நாம் தேர்ந்தெடுத்துப் படிக்க வேண்டும். ஆனால், படிப்பறிவு, அனுபவ பயிற்சியால் வரும் அறிவுக்கு ஈடு இணையாகாது. படிப்பறிவு, பட்டறிவுக்கு அடுத்த நிலையில்தான் உள்ளது.<br /> அறிவைத் தேடிக்கொள்ள நமக்குப் பல வழிகள் உள்ளன. நாம் கண்ணால், காதால், மெய்யால் கிடைக்கப்பெறும் அனுபவங்களைக் கொண்டும், நாமே பயிற்சிகளை மேற்கொள்வதிலிருந்தும் தேவையான அறிவைப் பெற முடிகின்றது. நம் சொந்த உழைப்பால் வரும் அறிவும் நம் சிந்தனை ஆற்றலை வளர்க்கின்றன.<br /> சிந்தனை செல்வத்தோடு நமது உழைப்பு செல்வமும் சேரும் போது, ஆற்றல் மிக்கவர்களாக மிளிர துவங்குகிறோம். இவற்றால், நம்முடைய தொழிலைப் பற்றிய அவநம்பிக்கையோ, சஞ்சலமோ, சந்தேகமோ நம்மிடையே ஏற்படுவதில்லை. இதனால் முழு நம்பிக்கை நம்முள் பிறக்கின்றது. ஆக, ஊக்கத்துடனும் உற்சாகத்துடனும் நாம் நம்முடைய உழைப்பை மேற்கொள்கிறோம்! இதனால் நமது சிந்தனை ஒருமுகப்படுத்தப்பட்டு நமது கடமையில் கவனம் செலுத்துகிறோம். இந்த நம்பிக்கையான எண்ணமும் சிந்தனையுமே நம் எதிர்காலத்தை ஒளிமயமாக்குகிறது.<br /> நம்மிடையே சிந்தனை ஆற்றல் மட்டும் இருந்து விட்டால் போதுமா? அதனை செயல் வடிவிற்குக் கொண்டு வர வேண்டும் அல்லவா? நம் சிந்தனை செயல் வடிவில் அமைந்தால்தான் நாம் வெற்றி காண முடியும். எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு நாம் திறமையுடனும் மிகுதியாகவும் உழைக்கிறோமோ அவ்வளவுக்கவள்ளவு நாம் நம்முடைய நோக்கத்தில் முன்னேறிச் சென்றுக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று அர்த்தம்.<br /> செய்யற்கரிய செயல்களைச் செய்வதற்க்கே நம் முன்னோர்கள் கடுந்தவம் செய்திருக்கைறார்கள்! ஆகவே வெற்றி என்பது நம் உள்ளத்தைக் கட்டுப்படுத்தி உறுதி பெறச் செய்வதில் அடங்கியுள்ளது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-2051451177271138256?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-10941940865742492552009-10-22T11:49:00.006+08:002009-10-22T13:08:48.693+08:00இதுவரை நமக்குத் தெரிந்து 9 கிரகங்கள் இருந்தன அல்லவா? இப்போது புதிதாக மேலும் 32 கிரகங்கள் இருப்பதாக விண்வெளி ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகிறார்கள். மேலும் இங்கு உயிரினங்கள் இருக்கக்கூடும் என்றும் அவர்கள் நம்புகிறார்கள். இதில் பெரும்பாலான கிரகங்கள் நம் பூமியைவிட பெரியதாக இருப்பதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது. மேலும் விவரங்களுக்கு <a href="http://www.thestar.com/sciencetech/science/article/712325--scientists-report-finding-32-new-planets">இதைச்</a> சுட்டவும்.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/St_gPVT-jsI/AAAAAAAABh4/y7wzyKYWbfU/s1600-h/14slid1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 282px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/St_gPVT-jsI/AAAAAAAABh4/y7wzyKYWbfU/s400/14slid1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395277432636739266" /></a><br /><br />உலகின் மிக அதிக ஊதியம் வாங்கும் பெண்கள் வரிசையில் பத்தாவது இடத்தைப் பிடித்திருப்பவர் இந்திய வம்சத்தைச் சேர்ந்த, இந்திரா நூயி. இவர் பெப்சிகோ நிறுவனத்தின் தலைவியாவார். கடந்த வருடத்தில் இவரது ஊதியம் ரூபாய் 72.44 கோடி என பதிவாகியுள்ளது. இவர் ஏற்கனவே அமெரிக்க வணிக உலகின் ”பவர்ஃபுல்” (வலிமையான என சொல்லலாமா?) பெண்மணியாக தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.<br />(நம்ம பொண்ணுங்களும் கலக்குறாங்கப்பா!) <br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/St_hkcCzZrI/AAAAAAAABiA/Ydh4E5cBU9c/s1600-h/15sld1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 350px; height: 235px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/St_hkcCzZrI/AAAAAAAABiA/Ydh4E5cBU9c/s400/15sld1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395278894732633778" /></a><br /><br />ஓபாமாவின் தீபாவளி கொண்டாட்டம் பற்றிக் கேள்விப்பட்டீங்களா நண்பர்களே? இந்து ஐயர் வேத மந்திரங்கள் ஓத, குத்துவிளக்கு ஏற்றி தீபாவளி கொண்டாட்டத்தை வெள்ளை மாளிகையில் அக்டோபர் 14ம் தேதி தொடங்கியிருக்கிறார் அமெரிக்க ஜனாதிபதி. இந்த கொண்டாட்டத்தில் 150 அமெரிக்க வாழ் ஆசிய மக்கள் கலந்து கொண்டதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. வெள்ளை மாளிகையில் தீபாவளி என்பது நமக்கெல்லாம் ஒரு அங்கீகாரமாகவே எனக்குத் தோன்றுகிறது.<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/St_kE8jT50I/AAAAAAAABiI/IxOugLJKfpk/s1600-h/00377.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/St_kE8jT50I/AAAAAAAABiI/IxOugLJKfpk/s400/00377.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395281652237985602" /></a><br /><br />பாலித்தீவு பற்றி உங்களில் பலபேர் கேள்விப்பட்டிருக்கலாம். இந்தோனேசியாவின் மிக அருமையான தீவுகளில் இதுவும் ஒன்று. இங்கு வாழும் 3,551,000 பேரில் 93.18 விழுக்காட்டினர் இந்து மதத்தைத் தழுவியர்கள் என்று சொன்னால் நம்புவீர்களா? ஆனால் அதுதான் உண்மை. மீதமுள்ளவர்கள் மட்டுமே இஸ்லாம் மதத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். இந்துமதம் இங்கு இந்தோனேசியாவை ஆண்ட இந்திய மன்னர்களால் பரப்பப்பட்டது என 914ம் ஆண்டின் ஸ்ரீ கேசரி வர்மதேவனின் கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன. அதோடு இன்னொரு ஆச்சிரியம் என்னவென்றால் இங்கு ஜாதி கொள்கைகள் இன்னும் கடைப்பிடிக்கப்படுகின்றன. <br /><br />சுமார் 20,000 கோவில்கள் இன்னனும் இங்கே பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன. இந்த கோவில்களின் சிறப்புக்களுக்காகவே பாலியை கோவில்களின் தீவு என்றும் கூறுவார்கள். இங்கு உள்ள மக்கள் ராமாயணத்தை மிகவும் விரும்ப்பினாலும் அதில் பாலியின் கலாச்சாரமும் திணிக்கப்பட்டுள்ளதாக நம்பபடுகிறது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-1094194086574249255?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-83970811922059307392009-08-13T11:30:00.003+08:002009-08-13T11:58:21.164+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SoONNPXurRI/AAAAAAAABhA/8Zs5Mepzl1I/s1600-h/missyou.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 284px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SoONNPXurRI/AAAAAAAABhA/8Zs5Mepzl1I/s400/missyou.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369290439359638802" /></a><br /><br />நீ வருவாயென வழி மேல்<br />விழி வைத்துக் காத்திருக்கிறேன்..<br />நீ இல்லாமல் தனிமையில்<br />இனிமை காண முடியவில்லை..<br />நானும் கூட இப்படியா..?<br />என்னையே எனக்குப் புரியவில்லை!<br /><br />(ஊருக்குச் சென்ற கணவரின் நினைவாக..)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-8397081192205930739?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-45134097781416681972009-07-23T14:54:00.006+08:002009-07-23T16:02:26.129+08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SmgRjbfiVcI/AAAAAAAABgU/8-V5Ecovx_I/s1600-h/BPAbottles.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 297px; height: 264px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SmgRjbfiVcI/AAAAAAAABgU/8-V5Ecovx_I/s400/BPAbottles.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361554656757700034" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SmgN7eTYGRI/AAAAAAAABgE/7wKtHNHGj50/s1600-h/Sigg-water-bottles_1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 350px; height: 293px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SmgN7eTYGRI/AAAAAAAABgE/7wKtHNHGj50/s400/Sigg-water-bottles_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361550671782353170" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SmgN7NIfMoI/AAAAAAAABf8/kcvmczT--hs/s1600-h/tupperware.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 280px; height: 280px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SmgN7NIfMoI/AAAAAAAABf8/kcvmczT--hs/s400/tupperware.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361550667173278338" /></a><br /><br />இன்றைய கால கட்டத்தில் நிறைய பேர் 'போலிகார்போனாட்' வகை பாட்டில்களையும் ப்ளாஸ்டிக் பாட்டில்கள் மற்றும் டப்பாக்களையும் நிறைய பயன்படுத்துகின்றனர். இது சரியா அல்லது இது ஏதாவது பின்விளைவுகளைத் தருமா என்றெல்லாம் யாரும் யோசிப்பதில்லை. பயன்படுத்துவதற்கு சுலபமாக இருக்கிறது என்பதற்காகவே நிறைய பேர் அதை வாங்குகிறார்கள். உண்மையை சொல்லபோனால் இவை அனைத்தும் புற்றுநோய் வருவதற்கு பெரும் துணைப்புரிகின்றன. இதைப் பற்றின ஆராய்ச்சிகள் நிறைய செய்தவண்ணம் இருக்கிறார்கள்.<br /><br />இந்த ’போலிகார்போனாட்’ அல்லது பிளாஸ்டிக் வகை பாட்டிலகளைப் பார்த்தீர்களானால், நாம் அதைப் பயன்படுத்த படுத்த நாளடைவில் கொஞ்சம் கோடு விட்டிருக்கும்; அல்லது வர்ணம் மங்கியிருக்கும். இந்த சூழ்நிலையில் அந்த பாட்டில்களில் உள்ள DEHP (Bis(2-ethylhexyl)phthalate) (ஒரு வகையான நச்சுத்தன்மை) தண்ணீரில் கலந்து விடும். இதன் பின் விளைவு என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமல்லவா? சரி, எல்லா பாட்டிகளும் இப்படிதானா அல்லது இதற்கு ஏதேனும் தீர்வு இருக்கிறதா என்று கேட்டால் கண்டிப்பாக அதற்கு விடை உண்டு.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SmgQo6CPF8I/AAAAAAAABgM/s5VJZXHMyuA/s1600-h/plastic01.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 106px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SmgQo6CPF8I/AAAAAAAABgM/s5VJZXHMyuA/s400/plastic01.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361553651344021442" /></a><br /><br />இதை இதற்கு முன் எங்காவது பார்த்திருக்கிறீர்களா? ஆமாம், உங்கள் பாட்டில்களின் அடிப்பாகத்தை திருப்பிப் பாருங்கள். இந்த எண்களைத் தவிர வேறு ஏதாவது எண்கள் இருக்குமானால் அவை உங்கள் உடல் நலத்தைக் கெடுக்கக்கொட்டியவை என்று நினைத்து அதன் விலையைப் பற்றி யோசிக்காமல் தூக்கி எறியுங்கள். இது வெறும் உங்கள் ‘போலிகார்போனாட்’ பாட்டில்களுக்கு மட்டுமல்ல. நீங்கள் உணவுக்காக அல்லது நீருக்காக பயன்படுத்தும் எல்லா வகையான பிளாஸ்டிக் டப்பாக்களையும் எடுத்துப்பாருங்கள். உங்கள் குழந்தைகள் உங்கள் உயிரல்லவா? அவர்கள் குடிக்கும் பால் பாட்டில்களையும் பரிசோதித்துப் பாருங்களேன்.<br /><br />பின்குறிப்பு : இது ஒரு மீள்பதிவு, கொஞ்சம் மாற்றங்களுடன். நல்ல விஷயம் நிறைய பேரை சென்றடைய வேண்டும் என்பதற்காகவே மீண்டும் பதிவிட்டுள்ளேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-4513409778141668197?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-80386425336819656252009-07-22T12:59:00.009+08:002009-07-23T11:37:48.607+08:00இவ்விடுகை இளமை விகடனில் <a href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Smfa6d6rRyI/AAAAAAAABf0/8ft4HOspx4Q/s1600-h/gudblog.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 105px; height: 32px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Smfa6d6rRyI/AAAAAAAABf0/8ft4HOspx4Q/s320/gudblog.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361494579405866786" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Sma2J1yJWvI/AAAAAAAABfU/V9Z3FeGLsds/s1600-h/friendship.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 309px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Sma2J1yJWvI/AAAAAAAABfU/V9Z3FeGLsds/s400/friendship.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361172686603639538" /></a><br /><br />நட்பு என்பது ஒருவரின் ஆழ்மனத்திலிருந்து வரும் ஓர் அற்புதமான உணர்வே ஆகும். அந்த உணர்வுக்கு எல்லை என்பதே இல்லை என்பது என் தனிப்பட்ட கருத்து. அப்படிப்பட்ட நட்பானது எப்படி இருக்க வேண்டுமென்று நம் வள்ளுவரே, “முகநக நட்பது நட்பன்று, நெஞ்சத்து அகநக நட்பதே நட்பு” என மிக அழகாக சொல்லியிருக்கிறார். அப்படி மனதில் இருந்து வரும் ஆழ்ந்த நட்பானது என்றுமே நிலைத்திருக்கும் என்பதை நம்மில் பலர் அனுபவப்பூர்வமாக உணர்ந்திருக்கலாம். <br /><br />இப்படி நாம் ஒருவரிடத்தில் நட்பு பாராட்டும்பொழுது அதன் எல்லை எதுவரை இருக்க வேண்டும் என்பதை நிறைய பேர் விவாதிக்கவே செய்கிறார்கள். இது அவரவரைப் பொறுத்ததாகவே நான் கருதுகிறேன். ஏனெனில், என் தோழனோ தோழியோ நான் சம்பந்தப்பட்ட எல்லா விஷயங்களிலும் இருக்க வேண்டும் என்பது என் விருப்பமாக இருக்குமாயின் அதை அடுத்தவரும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதில் எந்த கட்டாயமும் இல்லை அல்லவா? ஒரு சிலருக்கு இப்படி நட்பு என்ற பெயரில் எல்லா விவகாரங்களிலும் நண்பர்கள் தலையிடுவது பிடிக்காது. <br /><br />ஆழ்ந்த நட்புடனும் அன்புடனும் பழகும் உண்மையான நண்பர்கள் இதுதான் நமது எல்லை என்பதை வரையறுத்துக்கொண்டிருக்கமாட்டார்கள். தன் நண்பனைப் பாதிக்காத வரையில் அவர்கள் நடந்துக்கொள்வார்கள். அதேவேளையில் அதே நண்பனுக்கு ஆபத்து என்றால் உடனே வேலியை அறுத்துக்கொண்டு ஓடி வந்து தன் உயிரைக் கொடுத்து உதவுவார்கள். <br /><br />நட்பு எனும் அழகான விஷயத்தை அனுபவிக்க வேண்டும். ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கக்கூடாது. அப்படி ஆராய்ந்தால் அந்த நட்புக்கே கலங்கம் ஏற்படும். எப்போது ஒருவன் சுயநலமில்லாமல், எதையும் எதிர்ப்பார்க்காமல் ஒருவனிடத்தில் நட்பு கொள்கிறானோ அப்போதே அவன் நட்பின் புனிதத்தன்மையைக் காப்பாற்ற ஆரம்பிக்கிறான். உற்ற இடத்தில் தோள் கொடுத்து, உனக்காக நான் இருக்கிறேன், நானும் வரேன் என்று உணர வைத்து தலைநிமிர வைக்கும் நட்புக்கு கற்பு இருக்கிறது; எல்லை இல்லை என்றே நான் கருதுகிறேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-8038642533681965625?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-11404420854027237912009-07-13T22:40:00.001+08:002009-07-13T23:09:54.242+08:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SltHnY2GjsI/AAAAAAAABeQ/pJf6fzdFHiY/s1600-h/medium.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SltHnY2GjsI/AAAAAAAABeQ/pJf6fzdFHiY/s400/medium.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357954923697180354" border="0" /></a><span>அண்மையில்</span> <span>ஒரு</span> <span>பேரங்காடிக்குச்</span> <span>சென்றிருந்தேன்</span>. <span>அங்கு</span> <span>கார்</span> <span>நிறுத்துமிடத்தில்</span> <span>என்</span> <span>வண்டிக்கு</span> <span>அருகே</span> <span>நிறுத்தப்பட்டிருந்த</span> <span>வண்டியினுள்</span> <span>ஆட்டம்</span> <span>போட்டுக்கொண்டிருந்த</span> <span>இந்த</span> '<span>சோலார்</span>' <span>மலர்களைக்</span> <span>கண்டு</span> <span>வியந்து</span> <span>போனேன்</span>. அப்பப்பா... உலகில் என்னவெல்லாம் தயாரிக்கிறார்கள்!<br /><br />நான் சில நிமிடங்கள்<span> ஆச்சிரியத்துடன் அந்த மலர்களையே ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன். நான் வியந்து </span><span>நிற்பதைக்</span><span> கண்ட என் தோழி சிரிக்க ஆரம்பித்துவிட்டார். </span>எனக்கு முதலில் அவை 'சோலார்' மலர்கள் என்றே தெரியாது. "பேட்டரியில்" ஓடிக் கொண்டிருப்பதாக நினைத்தேன். "இப்படி ஆடிக் கொண்டிருக்க இந்த மலர்களுக்கு எவ்வளவு "பேட்டரி" தேவைப்படும்," என அப்பாவித்தனமாக கேட்டதுதான் தாமதம். அந்த மலாய்க்கார தோழி மீண்டும் சிரிக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்.<br /><br />அந்த சிரிப்பு அடங்கியதும்தான் எனக்கு மீண்டும் விளக்கம் தரப்பட்டது. அப்போதுதான் அவை "சோலார்" மலர்கள் எனவும் சூரிய ஒளிதான் அவற்றை இயக்க வைக்கிறது எனவும் அறிந்துக்கொண்டேன். மறுநாளே எனக்கும் ஒரு "சோலார்" மலரை பரிசளித்தார் அந்த தோழி.<br /><br />இது மிக சாதரணமான விசயம்தான். ஆனால் நீங்களும் ஒன்று வாங்கி காரில் வைத்துப் பாருங்களேன். வேலை முடிந்து அலுப்போடும் மன உளைச்சலோடும் கார் ஓட்டி <span></span><span>வரும்போது</span> <span>ஆட்டம்</span> <span>போடும்</span> <span>இந்த</span> <span>மலர்கள்</span> <span>கண்டிப்பாக</span> <span>உற்சாகம்</span> <span>கொடுக்கும்</span>.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-1140442085402723791?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-5733142022739228302009-07-12T00:06:00.007+08:002009-07-12T01:29:59.779+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SljK9i0w-sI/AAAAAAAABeI/-sOWY-0sHL0/s1600-h/full-spectrum-unity-thumb3444899.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SljK9i0w-sI/AAAAAAAABeI/-sOWY-0sHL0/s400/full-spectrum-unity-thumb3444899.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357254915426155202" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br />அண்மைய காலமாக வலையுலகில் பொறாமையும் காழ்ப்புணர்வும் அதிகமாகி வருவது மிகவும் வருந்தத்தக்கது. ஊர் இரண்டுபட்டால் கூத்தாடிக்கு சந்தோசம் என்கிறது ஒரு பழமொழி. அதுப்போல ஒன்றாக இருக்க வேண்டிய தமிழ் மக்களாகிய நாமே அடித்துக்கொண்டோமானால் யாருக்கு என்ன நன்மை இருக்க முடியும்? வலையுலகில் நாமும் சகாப்தம் படைக்க முடியும் என நிரூபிக்க நம்மால் முடியும். ஆனால் நாம் அதை செய்வதில்லை. கருத்து சுதந்திரம் என்பது நம் ஒவ்வொருவரின் பிறப்புரிமை. அதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் நமது கருத்து மற்றவர் மனதையும் பாதிக்காதவாறு இருத்தல் நலம். அதுமட்டுமில்லாமல் ஒருவர் நம்மை பற்றி பேசிவிட்டால் ஏன் கொதித்தெழ வேண்டும்? அந்த கருத்தில் உண்மை இல்லையெனில் ஏன் <span></span>கொந்தளிக்க வேண்டும்?<br /><br />அண்மையில் சுவாமி விவேகானந்தரின் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தைப் படிக்க நேர்ந்தது. அந்த சம்பவம் விவேகானந்தர் அமெரிக்கா செல்வதற்க்கு முன் ஜெய்ப்பூரில் நடந்தது. ஜெய்ப்பூர் மகாராஜாவுக்கு சுவாமி ராமகிருஷ்ணர் மற்றும் சுவாமி விவேகானந்தர் என்றால் கொள்ளைப் பிரியமாம். அதனால் மகாராஜா சுவாமி விவேகானந்தரை தன் அரண்மனைக்கு அழைத்துத் தன்னுடன் தங்க ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார். மன்னருக்கு இதுவரை துறவிகளை அழைத்து விருந்தளித்த அனுபவமில்லை. அதனால் தன் நண்பர்களையும் மற்ற நாட்டு அரசர்களையும் வரவேற்கும் பாணியிலேயே (மதுவும் மாதர்களின் நடனமும்) வரவேற்றிருக்கிறார். சுவாமி விவேகானந்தருக்கோ சரியான கோபம். அவர் முழுமையான மனப்பக்குவம் அடையாத நேரம் அது. தாசி இனத்துப் பெண்களைப் பார்த்த அவர் உடனே அறைக்குள் சென்று கதவை அடைத்துக் கொண்டார்.<br /><br />மகாராஜா தன்னை மன்னிக்க வேண்டி சுவாமிகளிடம் கோரினார். மேலும் இந்த நடனத்துக்காக நிறைய செலவு செய்திருக்கிறோம். நீங்கள் வரவில்லை எனில் அது அந்தப் <span>நடனக்காரியை </span>கேவலப்படுத்தியது போல் ஆகும் என கூறினார். அதற்கு அவரோ ஒரு தாசிக்காகவா என்று பதிலுரைத்துவிட்டு அறையிலேயே இருந்திருக்கிறார். இதைப்பார்த்துக் கொண்டிருந்த அந்த தாசியோ தொடர்ந்து ஒரு துறவிக்கான பாடலைப் பாடியிருக்கிறாள். அந்தப் பாடலில் சுவாமி விவேகானந்தருக்கான கேள்விகளைத் தொடுத்து இருக்கிறாள் அவள். "நான் <span>பாதையில் </span><span>கிடைக்கிற </span>சேறுதான் என்று எனக்கே தெரியும். <span>தாங்கள் </span>கால் <span>தூசுக்குக் </span>கூட மதிப்பில்லாதவள் நான் என்பது <span>நானே </span>அறிந்த உண்மை. இந்த <span>மதிப்புப் </span>பெறாத பெண்ணைக் கண்டு <span>எல்லாம் </span><span>அறிந்த </span><span>துறவியாகிய </span>நீங்களே <span>பயப்படுவது </span>ஏன்?" என குமுறியிருக்கிறாள்<span> அவள்</span>.<br /><br /><span>இதைக் </span>கேட்ட சுவாமிகளுக்கு <span>அப்போதுதான் </span><span>தான் </span>மனமுதிர்ச்சி <span>இல்லாமல் </span>நடந்துக் கொண்டது தெரிந்தது. ஒரு <span>துறவிக்கு </span>ஏன் இந்த பயம்? ஒரு <span>பெண்ணால் </span><span>கவரப்பட்டு </span>விடுவோமா என்கிற பயம்தானே? அப்படி கவரப்பட்டு விடுவோம் என்கிற நிலையில்தானே பயமே <span>வருகிறது?</span> <span>இல்லையேல் </span>ஏன் பயந்து <span>கோபப்பட்டு </span>அறைக்குள் <span>நுழைய </span>வேண்டும் இல்லையா? இதை <span>உணர்ந்த </span>அவர் உடனே கதவைத் திறந்து தன்னை உணர <span>செய்த </span>அந்தப் பெண்ணிடம் மன்னிக்க வேண்டினார். <span>அதன் </span>பிறகு <span>டைரியில் </span><span>இன்றைக்கு </span>எனக்குக் கிடைத்த அனுபவம் என்னை <span>எனக்கு </span>உணர செய்தது. எனது மனதின் எங்கோ ஒரு மூலையில் <span>கிடந்த </span>தூசு கூட <span>இப்போது </span>இல்லை. என் மனம் மிக <span>தெளிவாக </span>இருக்கிறது. <span>இப்போது </span>அந்த பெண் என்னுடன் என் அறையில் படுத்தாலும் கூட என் மனம் முதிர்ச்சி <span>அடைந்தாக </span>இருக்கும் என கூறியிருக்கிறார்.<br /><br />இந்த சம்பவம் நமக்கெல்லாம் ஒரு பாடம். மனமுதிர்ச்சியோடு நடந்து கொள்ளுதல் என்பது வாழ்வின் சாரமாகும். அப்படி நாம் நடந்து கொள்ள தவறுவோமாயின் பலரையும் புண்படுத்திக் கொண்டுதான் இருப்போம். <span></span>நாம் கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள். நம் இனம்தான் உலகத்துக்கே கலாச்சாரம் கற்றுக் கொடுத்தது. இங்கு நான் பெரியவன் நீ சிறியவன் என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. சிந்தித்து செயல்படுவோம் நண்பர்களே. தவறு <span>இருந்தால் </span>மன்னிக்கவும்.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-573314202273922830?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-34425187282705909572009-06-22T14:37:00.004+08:002009-06-22T16:56:15.539+08:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Sj88gzDMYUI/AAAAAAAABeA/orodQ7sfZGk/s1600-h/Rambutan.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350061416496521538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 276px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Sj88gzDMYUI/AAAAAAAABeA/orodQ7sfZGk/s400/Rambutan.bmp" border="0" /></a> இந்தப் பழம் பார்த்திருக்கிறீர்களா நண்பர்களே? ரம்புத்தான் என்றழைக்கப்படும் இதனை முள்நாறிப் பழம் என்றும் அழைக்கலாம் என்று ஒரு தமிழாசிரியர் சொன்னார். அது எந்த அளவுக்கு உண்மையென எனக்குத் தெரியவில்லை. 'ரம்புத்தான்' எனப்படும் சொல்லில் உள்ள 'ரம்புட்' எனும் மலாய் சொல்லுக்கு முடி என்று அர்த்தம். இப்பழத்தின் மேல் முடி போன்று உள்ளதால் இதற்கு இந்தப் பெயர் வந்ததாக கூறுகிறார்கள். மஞ்சள் மற்றும் சிவப்பு ஆகிய நிறங்களில் கிடைக்கக்கூடிய இப்பழம் பெரும்பாலும் கிழக்காசிய நாடுகளிலேயே அதிகம் விளைகிறது. பூமத்திய ரேகையின் மிதமான வானிலையே இதற்குக் காரணமாகும். பெரும்பாலும் மே, ஜூன், ஜுலை மாதங்களில் மிகவும் வழக்கமாக சந்தைகளில் கிடைக்கக்கூடிய பழங்களில் இதுவும் ஒன்று. இப்பழத்தின்<span class=""> சுளை </span>வெண்மையாகவும், சுவை இனிப்பாகவும் இருக்கும். </div><br /><div align="justify">'லைச்சி' பழ குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ரம்புத்தான் பழ மரத்தைப் பயிரிடுவது மிக எளிதான ஒன்றே. நீங்கள் சாப்பிட்ட பழத்தின் விதையை பயிரிட்டாலே சில தினங்களில் முளையைப் பார்க்கலாம். இம்மரமானது சுமார் 10 முதல் 20 மீட்டர் உயரம் வரை வளர கூடிய தன்மை வாய்ந்தது. </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">ரம்புத்தான் பழத்தை அப்படியே பழமாகவும், 'ஜெல்லி' செய்தோ சாப்பிட சுவையாக இருக்கும். வெறும் சுவை மட்டுமில்லாமல் இதில் சில மருத்துவ குணங்களும் அடங்கியிருப்பது ஆச்சிரியமே. இதில் பத்து சுளைகளை எடுத்து 3 குவளைத் தண்ணீர் விட்டு, 1 1/2 குவளை வரும் வரை கொதிக்க வைத்து அருந்தினால் எப்படிப்பட்ட சீதபேதியும் குணமாகும் என்கிறார்கள் அறிந்தவர்கள். அதோடு இந்தப் பழமானது உடல் எடையைக் குறைக்கவும் மிகவும் உதவுவதாக சொல்கிறார்கள். சாப்பிட்டுதான் பாருங்களேன்! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-3442518728270590957?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-12288198803095720772009-06-20T23:23:00.003+08:002009-06-20T23:56:26.490+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Sj0As8jywZI/AAAAAAAABdw/tW_FPXVW3Cg/s1600-h/ramani+chandran.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 225px; height: 195px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Sj0As8jywZI/AAAAAAAABdw/tW_FPXVW3Cg/s400/ramani+chandran.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349432704556515730" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span>சில</span> <span>மாதங்களுக்கு</span> <span>முன்</span> <span>நண்பர்</span> <span>ஒருவரின்</span> <span>பதிவைப்</span> <span>படிக்க</span> <span>நேர்ந்தது</span>. <span>அதில்</span> <span>அவர்</span> <span>பொழுதை</span> <span>போக்குவதற்காக</span> <span>ரமணி</span> <span>சந்திரன்</span> <span>நாவல்</span> <span>ஒன்றினைப்</span> <span>படிக்க</span> <span>ஆரம்பித்ததாகவும்</span> <span>சில</span> <span>நிமிடங்களிலேயே</span> <span>அந்தப்</span> <span>புத்தகத்தைத்</span> <span>தூக்கி</span> <span>சுவரின்</span> <span>மேல்</span> <span>வீசி</span> <span>எரிந்ததாகவும்</span> <span>குறிப்பிட்டிருந்தார்</span>. அவர் மட்டுமல்ல. நிறைய ஆண்களுக்கு ரமணி சந்திரன் நாவல்கள் பிடிப்பதில்லை. அவரின் நாவல்கள் பெரும்பாலும் ஒரே நடையில் இருப்பதாக அவர்கள் கருதுகிறார்கள்.<br /><br />எனக்குத் தெரிந்த தோழி ஒருவரின் தாம்பத்தியத்தில் எப்போதும் குளறுபடிகள் நடந்து கொண்டே இருக்கும். கணவருக்கும் மனைவிக்கும் இடையில் கருத்து வேறுபாடுகள் வந்து கொண்டே இருக்கும். மன அமைதிக்காக அவர் ரமணி சந்திரன் அவர்களின் நாவல்களைப் படிக்க ஆரம்பித்தார். அதன் பிறகு அவரின் வாழ்கையில் நிறைய மாற்றங்கள். அந்தப் புத்தகங்களின் மூலம் தான் வாழ்க்கையின் சாரத்தைப் புரிந்து கொண்டதாகவும் கணவன் மனைவிக்கிடையில் உண்டாகும் பல்வேறு பிரச்சனைகளைக் களைவதற்கு புரிந்துணர்வு ஒன்றே அவசியம் என்பதை உணர்ந்துக்கொண்டதாகவும் கூறினார்.<br /><br />குடும்பம் என்பது ஓர் அழகிய தேன்கூடு. அதில் இருக்கும் தேனீக்களை அன்பால்தான் பிணைக்க முடியும். அந்த அன்பு என்பது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை ரமணி சந்திரன் அவர்களின் நாவல்கள் வலியுறுத்துகின்றன என்றால் மிகையில்லை.<br /><br />அதே வேளையில் அவரின் சில நாவல்கள் ஒரே மாதிரியான கதையம்சம் கொண்டதாக இருக்கின்றன என்ற கருத்தையும் மறுப்பதற்கில்லை. ரமணிச்சந்திரன் நல்ல அனுபவசாலி. தன்னுடைய கதைகளில் மேலும் பல உலக அனுபவங்களை வைத்து எழுதினால் அவருடைய நாவல்களுக்கு ஆண்கள் மத்தியிலும் நல்ல வரவேற்ப்பு கிடைக்கும்.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-1228819880309572077?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-79544820983614591262009-06-18T00:29:00.003+08:002009-06-18T00:43:34.858+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkamLViu9I/AAAAAAAABdo/9sTgd3usJAU/s1600-h/9.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkamLViu9I/AAAAAAAABdo/9sTgd3usJAU/s400/9.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348335275659672530" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Sjkal265xOI/AAAAAAAABdg/U3EvlwYkOmo/s1600-h/8.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Sjkal265xOI/AAAAAAAABdg/U3EvlwYkOmo/s400/8.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348335270179226850" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkalwVbI7I/AAAAAAAABdY/uKuDZ8Hvzb8/s1600-h/7.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkalwVbI7I/AAAAAAAABdY/uKuDZ8Hvzb8/s400/7.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348335268411417522" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkalvOoVHI/AAAAAAAABdQ/zsdDnwEmwms/s1600-h/6.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkalvOoVHI/AAAAAAAABdQ/zsdDnwEmwms/s400/6.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348335268114486386" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkaQWShukI/AAAAAAAABdI/HtAsp1UQiys/s1600-h/5.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkaQWShukI/AAAAAAAABdI/HtAsp1UQiys/s400/5.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348334900642691650" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkaQK0u2uI/AAAAAAAABdA/C-26dPYXKjE/s1600-h/4.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkaQK0u2uI/AAAAAAAABdA/C-26dPYXKjE/s400/4.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348334897564932834" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkaP6VJzdI/AAAAAAAABc4/_3gjtZAOGwk/s1600-h/3.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkaP6VJzdI/AAAAAAAABc4/_3gjtZAOGwk/s400/3.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348334893137513938" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkaPg2FjMI/AAAAAAAABcw/PNu8vipasCg/s1600-h/2.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkaPg2FjMI/AAAAAAAABcw/PNu8vipasCg/s400/2.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348334886296325314" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkaPWpg1rI/AAAAAAAABco/nZYfiftpIek/s1600-h/1.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjkaPWpg1rI/AAAAAAAABco/nZYfiftpIek/s400/1.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348334883559233202" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span>நண்பர்களே</span>...<span>இந்தப்</span> <span>படங்களைப்</span> <span>பாருங்கள்</span>. <span>ஈமெயில்</span> <span>மூலமாக</span> <span>என்</span> <span>மாமா</span> <span>இவற்றை</span> <span>எனக்கு</span> <span>அனுப்பினார்</span>. <span>இவற்றைப்</span> <span>பார்த்தப்</span> <span>பிறகு</span> <span>மூன்று</span> <span>நாட்களாக</span> <span>எனக்குத்</span> <span>தூக்கம்</span> <span>இல்லை</span>.<br /><br /><span>இதெல்லாம்</span> <span>எங்கு</span> <span>நடந்தது</span> <span>என்று</span> <span>யோசிக்கிறீர்களா</span>? <span>வேறு</span> <span>எங்கு</span>? <span>மலேசியாவில்தான்</span>! <span>கடவுள்</span> <span>இல்லையென்று</span> <span>நான்</span> <span>வாதாடவில்லை</span>. <span>ஆனால்</span> <span>கடவுளின்</span> <span>பெயரில்</span> <span>செய்யும்</span> <span>இச்செயல்கள்</span> <span>பாவம்</span> <span>இல்லையா</span>? <span>இந்த</span> <span>அளவுக்குக்</span> <span>கூடவா</span> <span>நம்</span> <span>தமிழ்</span> <span>மக்களுக்கு</span> <span>விழிப்புணர்வு</span> <span>வரவில்லை</span>? <span>அதுவும்</span> <span>கோவிலின்</span> <span>முன்னாலேயே</span>!<br /><br /><span>நம்மவர்கள்</span> <span>எங்கு</span> <span>சென்றாலும்</span> <span>திருந்த</span> <span>மாட்டார்கள்</span>. <span>திரை</span> <span>கடல்</span> <span>ஓடியும்</span> <span>திரவியம்</span> <span>தேடு</span> <span>என்றார்கள்</span>. <span>இவர்கள்</span> <span>திரை</span> <span>கடல்</span> <span>ஓடி</span> <span>மூட</span> <span>நம்பிக்கைகளைத்தான்</span> <span>வளர்க்கிறார்கள்</span>. <span>பிறகு</span> <span>மற்ற</span> <span>இனத்தவன்</span> <span>நம்மை</span> <span>எப்படி</span> <span>மதிப்பான்</span>?<br /><br /><span>நம்மவர்களின்</span> <span>எதிர்காலம்</span> <span>மலேசியாவில்</span> <span>கேள்விக்குறியாகத்தான்</span> <span>உள்ளது</span>. <span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-7954482098361459126?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-71721472502221696372009-06-17T16:57:00.005+08:002009-06-17T18:55:56.942+08:001 . உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா ?<br /><br /><ul><li>ஏன் வந்ததுனு தெரியல. அப்பா வைத்த பெயர். எனக்கு மட்டும் பவர் இருந்தா சுத்தமான தமிழ் பெயரா மாற்றிக்குவேன் :( (வெண்ணிலா, நிலாவழகி) </li></ul><p>2.கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?</p><ul><li>அழுவது உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்தும் செயல் அல்லவா? அதோடு அழுதால் கண்களும் சுத்தமாகும்னு அறிவியலாளர்களும் சொல்றாங்க. அதனால அடிக்கடி அழுவேன் :) </li></ul><p>3.உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?</p><ul><li>ரொம்ப ரொம்பப் புடிக்கும். என் எழுத்தின் ரசிகை நான். :)</li></ul><p>4.பிடித்த மதிய உணவு என்ன?</p><ul><li>சாதம் மட்டுமே வயிறு நிறைய சாப்டா எப்படி இருக்கும்னு நினைக்கிறீங்க? அதுவும் வாழை இலை சாப்பாடு...ஹ்ம்ம் </li></ul><p>5.நீங்கள் வேறு யாருடனாவது உங்களோட நட்பை உடனே வச்சுக்குவீங்களா?</p><ul><li>என்னைப் பொறுத்தவரை நட்பு என்பது என் உயிருக்கும் மேலானது. ஆனால் அதில் துரோகத்தை நான் வெறுக்கிறேன் (அடிவாங்கிய வடு இன்னும் மாறவில்லை). அதனால் உடனே என்பதை யோசிக்கத்தான் வேண்டும்.</li></ul><p>6.கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா?</p><ul><li>ரெண்டுமே பயம்தான் :) இயற்கையை ரசிக்கத்தான் ரொம்ப பிடிக்கும். </li></ul><p>7.முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?</p><ul><li>முதலில் அவரின் முகத்தை :) அப்போதுதான் ஒருவர் கோபமா இருக்கிறாரா இல்லை சந்தோஷமா இருக்கிறாரா என்று அவர் மூட்டை உணர்ந்து பேச முடியும் :)</li></ul><p>8.உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன ?</p><ul><li>பிடிச்சது : என் நேர்மை, மனிதாபிமானம், பிறருக்கு உதவும் குணம், என் மேல பாசமா இருந்தா அவங்களுக்காக உயிரையே கொடுக்கும் குணம், வைராக்கியம் (சுயபுராணமோ?)</li><li>பிடிக்காதது : உணர்ச்சி வசப்படுதல், கோபமா இருக்கும்பொழுது யாரவது சிரிப்பு காட்டினால் கூட சேர்ந்து சிரிப்பது, சிலசமயங்களில் வருகிற தாழ்வுணர்ச்சி</li></ul><p>9.உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது?</p><ul><li>பிடித்தது : அவருடைய திறமை, புத்திசாலித்தனம், கனிவு, புரிந்துணர்வு, நேர்மை, மனிதாபிமானம், தவறு தனது என்றால் உடனே மன்னிப்பு கேட்கும் தன்மை</li><li>பிடிக்காதது : கோபம், கோபத்தின் வெளிப்பாட்டால் வரும் வார்த்தைகள்</li></ul><p>10.யார் பக்கத்துல இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள் ?</p><ul><li>யாருமே பக்கத்துல இல்லையேன்னு சந்தோஷப் படறேன். நான் எப்போதும் சுதந்திரமா இருக்கனும்னு நினைப்பவள். சின்ன சின்ன இடைஞ்சல்கள் கூட எரிச்சல் படுத்தும். ஆகவே யாரும் பக்கத்துல இல்லாமல் இருக்கும் சந்தோசத்தை அனுபவிக்கிறேன். </li></ul><p>11.இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள் ?</p><ul><li><span class="">கருப்பு </span></li></ul><p>12.என்ன பார்த்து//கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க ?</p><ul><li>சாயங்காலத்துக்கேற்ற கீதங்களை :)</li></ul><p>13.வர்ணப் பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?</p><ul><li>வானவில் வர்ணமாக..கிடைக்குமா? :)</li></ul><p>14.பிடித்த மணம்?</p><ul><li>மழை பெய்தா மண்ணில் வரும் வாசனை, புத்தகங்களில் வரும் வாசனை, மற்றும் மலர்களின் மணம் </li></ul><p>15.நீங்க அழைக்கப் போகும் பதிவரிடம் உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம். அவரை அழைக்கக் காரணம் என்ன ?</p><ul><li>நட்பு ஒன்றே ப்ராதானமா வைத்து அழைக்கிறேன்:) </li></ul><p>16.உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு ?</p><ul><li>நிறைய இருக்கே...சொல்லத்தான் இடம் போதாது :)</li></ul><p>17. பிடித்த விளையாட்டு?</p><ul><li>பூப்பந்து.</li></ul><p>18.கண்ணாடி அணிபவரா?</p><ul><li>ம்ம். கண்ணாடி இல்லனா தலைவலி! </li></ul><p>19.எப்படிப் பட்ட திரைப் படம் பிடிக்கும்?</p><ul><li>மூடநம்பிக்கை வளர்க்காத படங்கள் </li></ul><p>20.கடைசியாகப் பார்த்த படம்?</p><ul><li>அயன் .</li></ul><p>21.பிடித்த பருவ காலம் எது?</p><ul><li>மலர்கள் துளிர்விடும் காலம் </li></ul><p>22. என்ன புத்தகம் பதித்துக் கொண்டு இருக்கீங்க?</p><ul><li>ஹிஹி.. பாட புத்தகம்.</li></ul><p>23.உங்கள் டெஸ்க்டொப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்?</p><ul><li>ஏதேனும் நல்ல படங்கள் கண்ணில்பட்டால் உடனே மாற்றிவிடுவேன். </li></ul><p>24.பிடித்த சத்தம் ? பிடிக்காத சத்தம்?</p><ul><li>என் வீட்டுப் பின்னால் பறவைகள் கீச்சிடும் சத்தம் பிடிக்கும். என் வீட்டு முன்னால் கார்கள் ஹோர்னை வேண்டுமென்றே அடிப்பவர்களை விலாசலாம் போலிருக்கும். </li></ul><p>25.வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு?</p><ul><li>உலகையே சுற்றி விட்டேன் இணையம் மூலமாக :)</li></ul><p>26.உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?</p><ul><li>மீண்டும் சுயபுராணமா..வேண்டாமே :)</li></ul><p>27.உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?</p><ul><li>நம்பிக்கை துரோகம்.</li></ul><p>28.உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?</p><ul><li>கோபம் மற்றும் பொறுமையின்மைதான்.</li></ul><p>29.உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?</p><ul><li>சுவிட்சலாந்து, ஊட்டி </li></ul><p>30.எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?</p><ul><li>தூய்மையான ஆத்மாவாக.</li></ul><p>31.கணவர்(மனைவி) இல்லாம செய்ய விரும்பும் ஒரே காரியம் ?</p><ul><li>:) </li></ul><p>32.வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க?</p><ul><li>உங்களுக்காக வாழுங்கள்! </li></ul><p>இந்தப் பதிவுக்கு என்னை அழைத்த <a href="http://podian.blogspot.com/">காந்தி</a> புண்ணியவானுக்கு கோடான கோடி வணக்கங்கள். </p><p>தொடர் பதிவுக்கு நான் அழைக்க விரும்பும் புண்ணியவான்கள் :)</p><p>1. <a href="http://ninaivellam.blogspot.com/">புனிதா</a> </p><p>2. <a href="http://ungalranga.blogspot.com/">உங்கள் ரங்கா</a></p><p>3. <a href="http://senshe-kathalan.blogspot.com/">சென்ஷி</a> </p><p><a href="http://vaazkaipayanam.blogspot.com/"></a> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-7172147250222169637?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-11684923799219613982009-06-14T23:10:00.007+08:002009-06-14T23:26:30.520+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjUTtBzMmvI/AAAAAAAABcg/lpo7FqwZ5fg/s1600-h/SafeRedirect6.aspx"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjUTtBzMmvI/AAAAAAAABcg/lpo7FqwZ5fg/s400/SafeRedirect6.aspx" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347201796870544114" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjUTjxkSGZI/AAAAAAAABcY/s7APUVryZC4/s1600-h/SafeRedirect5.aspx"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjUTjxkSGZI/AAAAAAAABcY/s7APUVryZC4/s400/SafeRedirect5.aspx" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347201637894199698" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjUTPzkTEYI/AAAAAAAABcQ/VdkS2ROBwrA/s1600-h/GetAttachment.aspx.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SjUTPzkTEYI/AAAAAAAABcQ/VdkS2ROBwrA/s400/GetAttachment.aspx.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347201294833750402" border="0" /></a><br />புத்தகம் பிடிக்க வேண்டிய கைகளில்...<br />உளியும் செங்கலும்!<br />இந்த குழந்தைகள் செய்த பாவம்தான் என்ன?<br />கடவுளே...<br />உனக்குத்தான் எவ்வளவு பாராபட்சம்?<br />ஒரு குழந்தைக்கு ஏழ்மையை பரிசளிக்கிறாய்...<br />மற்றொன்றை தங்கத்தால் குளிப்பாட்டுகிறாய்...<br />இங்கே வாடும் இந்த முகங்களைப் பார்...<br />உன் மேல் நீயே கோபப்படுவாய்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-1168492379921961398?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-54227778476477198992009-05-12T12:01:00.002+08:002009-05-12T15:04:41.342+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SgkfEVCL27I/AAAAAAAABcI/8jNUoKVeQWY/s1600-h/Thank_You_Teacher.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334829392823311282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SgkfEVCL27I/AAAAAAAABcI/8jNUoKVeQWY/s400/Thank_You_Teacher.gif" border="0" /></a> <div align="left"><span class=""></span></div><div align="left">எழுத்தறிவித்தவன் இறைவன் ஆவான் என்கிறது பழமொழி. ஆசிரியர் தொழில் எவ்வளவு உன்னதமானது என்று அனைவருமே தெள்ளத்தெளிவாக உணர்ந்த ஒன்று. இத்தகைய தொண்டு பணியில் ஆர்வம் உள்ளவர் மட்டுமே ஈடுபடும் காலம் மலையேறிவிட்டது. ஏதோ வேலை கிடைத்திருக்கிறது, செய்வோம் என்ற மனப்பாங்கு உள்ளவர்கள் இத்துறையில் அதிகரித்திருப்பது வருத்தம் தருகிறது. </div><br /><div align="left">அண்மைய காலமாக மாணவர்களைப் பிரம்பால் அடித்துத் துன்புறுத்தும் ஆசிரியர்களின் செய்கை அதிகரித்து வருவதே இதற்கு தக்க சான்றாகும். இந்த வேலை பிடிக்காமல் <span class="">அதனால் </span>வரும் மன உளைச்சல் அவர்களை அமைதியாக வைத்திருப்பதில்லை என தெரிகிறது. </div><br /><div align="left"></div><div align="left">தாயையும் தந்தையையும் போற்றிப் பாடிய கவிஞர்கள் ஏனோ ஆசிரியர்களைப் பற்றி குறைவாகவே புதினம் இயற்றியுள்ளதாக தோன்றுகிறது. அதனால்தான் எந்த விஷயத்துக்கும் பாட்டு வரிகளை மேற்கோளாக கொள்ளும் நம் மாணவர்களுக்கு ஆசிரியர்களின் முக்கியத்துவமும் அவர்களின் மேன்மையும் தெரியவில்லை. படிப்புக்குத் தாங்கள் கட்டும் கட்டணமே மாணவர்களுக்குப் பெரிதாக தோன்ற ஆரம்பித்துவிட்டதை நான் கண்கூடாக காண்கிறேன். அவர்களைப் பொருத்தவரை தாங்கள் கொடுக்கும் பணத்துக்கு ஆசிரியர்கள் நமக்குக் கற்றுத்தருகிறார்கள். அதனால் நம்மிடம் அவர்களுக்கு எந்த உரிமையும் கிடையாது என்ற மனப்பான்மை மேலோங்கி இருக்கிறது.</div><br /><div align="left">இந்த சந்தர்ப்பத்தில் என்னை வாழ வைத்த தெய்வங்களான இரண்டு ஆசிரியர்களைப் பற்றிக் கூறலாம் என்று நினைக்கிறேன். </div><div align="left"></div><br /><div align="left">1. திரு. செட்டியார் கவுண்டன் (இந்த பெயர் அவரது இயற்பெயர்தான்)</div><br /><div align="left">என் நல்வாழ்வுக்கு வழிகாட்டியவர்களில் முதன்மையானவர் இவர். நான் என் ஆரம்ப கல்வியை புக்கிட் அசகான் தோட்ட தமிழ்ப்பள்ளியில் பயின்றேன். அங்குதான் இவர் எனக்கு அறிமுகமானார். மாணவர் முன்னேற்றத்துக்காக பல தியாகங்களைச் செய்த இவர் எனக்குப் பெரும் ஊன்றுகோளாக இருந்தார். மலாய் மொழி தேசிய மொழியாக இருந்தாலும் அதில் நான் 10 சதவீதம் கூட தேர்ச்சி பெற்றிருக்கவில்லை. அவரின் தன்னலமற்ற </div><br /><div align="left">வழிகாட்டுதலில் அதற்கு பின் அமர்ந்த அத்தனை அரசாங்க தேர்வுகளிலும் இப்பாடத்தில் சிறப்பு தேர்ச்சிதான் பெற்றேன். இப்படி என் ஒவ்வொரு விஷயங்களிலும் அவர் என் தந்தையைப் போல எனக்கு வழிகாட்டியதை என்னால் மறக்கவே முடியாது. பனிரெண்டு வயதில் எனக்கு அறிமுகமான இவர் என் இருபத்து ஐந்து வயது வரை எனக்கு உற்ற தோழராகவும் இருந்தார் என்பது என் அதிர்ஷ்டமே. இவ்வளவு பெருமையாக நான் கருதும் இந்த ஆசிரியருக்கு நான் இழைத்த கொடுமை ஒவ்வொரு நாளும் என்னைக் கொல்கிறது. இதில் இருந்து வெளிவர முடியாமல் தினமும் தவிக்கிறேன். என் திருமணத்துக்கு இரண்டு மாதங்களுக்கு முன் இவர் என்னைத் தொலைப்பேசியில் அழைத்து மிகவும் உற்சாகம் குறைந்து பேசினார். அப்பொழுது தமக்கு வயிற்றில் புற்று நோய் ஏற்பட்டு இருப்பதாகவும் தான் இன்னும் சில மாதங்கள் மட்டுமே உயிர் வாழ முடியும் என்பதைத் தெரிவித்தார். எனக்கு மிகவும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது மட்டுமின்றி அதன் பிறகு அவரைத் தொடர்பு கொள்ளவே இல்லை. அவருக்கு என் திருமண அழைப்பிதழ் கொடுக்கக்கூட எனக்குத் தோன்றவில்லை. என் திருமணம் முடிந்து மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு அவர் இறந்த செய்தி என்னை மிகவும் உலுக்கிய போதும் இறுதி சடங்குக்குக் கூட நான் செல்லவில்லை. அவரை அப்படிப்பார்க்க என்னால் முடியவில்லை. ஆனால் அவரைக் கடைசி வரை சென்று பார்க்கவில்லையே என்ற குற்ற உணர்வு இன்னமும் என்னைக் கொல்கிறது.</div><br /><div align="left"></div><div align="left">2. குமாரி சுசீலா அண்ணாமலை</div><br /><div align="left"><span class="">முதலில் குறிப்பிட்ட ஆசிரியரைப் போல இன்றும் எனக்கு ஏதாவது ஒன்று என்றால் துடிக்கக்கூடிய மற்றொறு ஆசிரியை இவர். என் பதிமூன்றாவது வயதில் இடைநிலைப்பள்ளியில் எனக்கு அறிமுகமானவர் இவர். தோல்விகள் எப்படி வெற்றிக்கு வித்தாகும் என நான் அனுபவபூர்வமாக அறிந்துகொண்டது இவரிடமிருந்துதான் என்றால் மிகையில்லை. தன் வாழ்க்கையை மாணவர்களுக்காக அர்ப்பணித்துக்கொண்டிருப்பவர் இவர். இவரின் வழிகாட்டுதலில் நான் என் அன்னையை உணர்கிறேன். ஒழுக்கம் உயிரினும் ஓம்பப்படும் என்றும் பெண்ணுக்குக் கல்விதான் வாழ வைக்கும் என்றும் கற்பித்து அதன் வழி வாழ வகை செய்த இவரை நான் உயிரினும் மேலாக மதிக்கிறேன். இவருக்கு நன்றி சொல்ல எனக்கு வார்த்தைகள் இல்லை.</span></div><br /><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"><span class="">ஆசிரியர்களின் அர்ப்பணிப்பு என்னவென்பதை நான் உணர்ந்ததே இவர்கள் மூலம்தான். இவர்களின் வழிகாட்டுதலில் இன்று நானும் ஓர் ஆசிரியை. இவர்களைப் போலவே நானும் ஒரு <span class="">மெழுகுவர்த்தியாய், </span>முன்னேறத் துடிக்கும் மாணவர்களுக்கு ஓர் ஏணியாய் இருக்க ஆசிர்வதியுங்கள் நண்பர்களே.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-5422777847647719899?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-6930404958854844872009-05-10T20:05:00.008+08:002009-05-10T20:56:58.121+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SgbNpbnbXgI/AAAAAAAABb4/YI4R5Hi9KkM/s1600-h/Mother+and+Child.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 332px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SgbNpbnbXgI/AAAAAAAABb4/YI4R5Hi9KkM/s400/Mother+and+Child.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334176920338390530" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"><span>அம்மா</span>...<span>இந்த</span> <span>சொல்லுக்குத்தான்</span> <span>எவ்வளவு</span> <span>மகிமை</span>. <span>தனக்கு</span> <span>மிஞ்சியதுதான்</span> <span>தானமும்</span> <span>தர்மமும்</span><span> என்று</span> <span>சொல்வார்கள்</span>. <span>ஆனால்</span> <span>ஒரு</span> <span>தாயானவள்</span> <span>தனக்கென்று</span> <span>எதையுமே</span> <span>வைத்துக்கொள்ளாமல்</span><span> தன்</span> <span>குழந்தைக்காக</span> <span>நிறைய</span> <span>தியாகங்கள்</span> </span> <span style="font-size:130%;">செய்கிறாள். <span>ஆனால்</span> <span>அந்த</span> <span>தியாகங்களை</span> <span>அவளின்</span><span> குழந்தை</span> <span>புரிந்து</span> <span>கொள்கிறதா</span>? <span>இதை</span> <span>எதற்காக</span> <span>புரிந்து</span> <span>கொள்ள</span> <span>வேண்டும்</span>, <span>அது</span> <span>அந்த</span> <span>தாயின்</span><span> கடமைதானே</span> <span>என்று</span> <span>வம்பு</span> <span>பேசுகிறவர்களும்</span> <span>உண்டு</span>. <span>இதெல்லாம்</span> <span>விவரிக்க</span> <span>முடியாத</span> <span>ஓர்</span> </span> <span style="font-size:130%;">உணர்வே <span>அன்றி</span> <span>விவாதத்துக்கு</span> <span>எடுத்துக்கொள்ள</span> <span>கூடிய</span> <span>விசயமல்ல</span>.<br /><br /><span>இன்று</span>, <span>காரில்</span> <span>பயணித்துக்</span> <span>கொண்டிருக்கும்</span></span><span style="font-size:130%;">போது <span>வானொலி</span> <span>கேட்க</span> <span>நேர்ந்தது</span>. <span>அன்னையர்</span><span> தினமாகையால்</span> <span>சில</span> <span>சிறப்பு</span> <span>நிகழ்ச்சிகளை</span> <span>ஒளிபரப்பிக்கொண்டிருந்தார்கள்</span>. <span>அப்போது</span> <span>ஓர்</span> <span>அன்னை</span><span> தொலைப்பேசி</span> <span>மூலம்</span> <span>தொடர்பு</span> <span>கொண்டு</span> <span>சில</span> <span>தகவல்களை</span> <span>பகிர்ந்து</span> <span>கொண்டார்</span>. <span>அவர்</span><span> தாங்க முடியாத </span> <span>துக்கத்துடன்</span> <span>கூறிய</span> <span>தகவலை</span> <span>கீழே</span> <span>தருகிறேன்</span>.<br /><br />" <span>அன்னையர்</span> <span>தினத்தை</span> <span>இந்த</span> <span>இயந்திர</span> <span>உலகுக்கு</span> <span>ஏற்றவாறு</span> <span>பிள்ளைகள்</span> <span>கொண்டாட</span><span> தொடங்கிவிட்டார்கள்</span>. <span>நான்</span> <span>இவ்வளவு</span> <span>விலைக்கு</span> <span>இந்த</span> <span>பொருள்</span> <span>அம்மாவுக்கு</span> <span>வாங்கி</span> <span>தருகிறேன்</span>; <span>நீ</span><span> என்ன</span> <span>விலைக்கு</span> <span>வாங்க</span> <span>போகிறாய்</span> <span>என</span> <span>தற்பெருமை</span> <span>பேசிக்கொள்ளவும்</span> <span>பொறாமை</span> <span>படும்</span><span> எண்ணத்தைத்</span> <span>தூண்டவும்தான்</span> <span>அன்னையர்</span> <span>தினம்</span> <span>கொண்டாடப்படுகிறது</span>. <span>அன்னையானவள்</span><span> விலை</span> <span>மதிக்க</span> <span>முடியாத</span> <span>உயிர்</span> <span>அல்லவா</span>? <span>அவளை</span> <span>அந்த</span> <span>ஒரு</span> <span>நாளில்தான்</span> <span>மகிழ்ச்சியாக</span><span> வைத்துக்கொள்ள</span> <span>வேண்டுமா</span>? <span>மற்ற </span><span>நாளில்</span> <span>எல்லாம்</span> <span>நான்</span> <span>எப்படி</span> <span>போனால்</span> <span>என்னவென்று</span><span>கிடக்கும்</span> <span>என்</span> <span>குழந்தைகள்</span> <span>ஒவ்வொரு</span> <span>ஆண்டும்</span> <span>இந்த</span> <span>ஒரு</span> <span>நாளில்</span> </span> <span style="font-size:130%;">மட்டும் <span>என்னை</span> <span>பார்க்க</span><span>வருகிறார்கள்</span> <span>எதையாவது</span> <span>வாங்கிக்கொண்டு</span>. <span>இந்த</span> <span>அளவோடு</span> <span>நான்</span> <span>திருப்தி</span> <span>பெற்றுவிடுவேன்</span> <span>என</span><span>அவர்கள்</span> <span>நினைக்கிறார்கள்</span> <span>போலும்</span>. <span>எனக்கு</span> <span>வேண்டியது</span> <span>அது</span> <span>அல்ல</span>. <span>அன்பு</span>. <span>அதுமட்டும்தான்</span><span>வேண்டும்</span>.''<br /><br /><span>இது</span> <span>அவர்கள்</span> <span>பேசியதில்</span> <span>ஒரு</span> <span>பகுதிதான்</span>. <span>ஆனால்</span> <span>இந்த</span> <span>மாதிரி</span> <span>எத்தனையோ</span> <span>அன்னைகள்</span><span> வேதனைப்பட்டுக்</span> <span>கொண்டிருக்கிறார்கள்</span> <span>என்பது</span> <span>கண்கூடாக</span> <span>தெரிகிறது</span>. <span>அன்னையர்</span> <span>தினம்</span> <span>என்பது</span> </span><span style="font-size:130%;">ஏதோ <span>கலாச்சரத்துக்காக</span> <span>ஆங்கிலேயர்கள்</span> <span>கொண்டாட</span> <span>தொடங்கினார்கள்</span>. <span>அதையும்</span> <span>நாம்</span> <span>பின்பற்ற</span><span>வேண்டுமா</span>? <span>நாம்</span> <span>நினைத்தால்</span> <span>நாளெல்லாம்</span> <span>அன்னையர்</span> <span>தினம்தான்</span>. <span>ஒரு</span> <span>நாள்</span> <span>மட்டும்</span><span> பெற்றவளிடத்தில்</span> <span>காட்டப்படுவது</span> <span>அன்பு</span> <span>அல்ல</span>. <span>அவர்கள்</span> <span>எதிர்ப்பார்ப்பதெல்லாம்</span> <span>அன்பான</span><span> வார்த்தைகளை</span> <span>மட்டும்தான்</span>.</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-693040495885484487?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-59828378023116291192009-05-08T11:04:00.010+08:002009-05-08T15:52:35.707+08:00<div align="left"><span style="font-size:85%;"></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SgOhU2nUbDI/AAAAAAAABaQ/OxSjwAgd-dc/s1600-h/lalalandnoah1.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333283763366685746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 350px; CURSOR: hand; HEIGHT: 227px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SgOhU2nUbDI/AAAAAAAABaQ/OxSjwAgd-dc/s400/lalalandnoah1.gif" border="0" /></a> நேற்று ஒரு பேராசிரியரைப் பார்க்க போயிருந்தேன். அவரிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது கடல் கன்னிகள் பற்றிய சில விசயங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார். அது பற்றி அவர் விவரிக்கும்போது எனக்கு மிகவும் ஆச்சிரியமாக <span class="">இருந்தது. </span>அவர் அறையை விட்டு வெளியே வந்ததுமே கடல் கன்னிகளைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியில் இறங்கிவிட்டேன். அப்படி எனக்குக் கிடைத்த தகவல்களை இங்கு உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.</div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"><br>முதலில் கடல் கன்னிகளின் உடல் அமைப்பைப் பார்க்கலாம். கடல் கன்னிகளின் உருவம் இடுப்பு வரை ஒரு பெண்ணைப் போலவே இருக்கும். இடுப்புக்குக் கீழ் மீனின் வால் பகுதியைக் கொண்டிருக்கும். இதே போல் கடல் கண்ணன்களும் [ஆண் பால்:)] இருப்பதாக கேள்வி.</br> </div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"><br>கிரேக்க நாட்டு சரித்திரத்தில் கடல் கன்னிகளைப் பற்றிய நிறைய விவரங்கள் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளன. ஆனால் அது எந்த அளவுக்கு உண்மை என்று தெரியவில்லை. மேலும் அந்த நாட்டு அரசனான அலேக்சண்டேரின் தங்கை இறந்தவுடன் கடல் கன்னியாக உருப்பெற்றதாக அந்நாட்டு மக்கள் நம்புகிறார்கள். இன்னமும் அவள் இருப்பதாகவும், யாரேனும் கடல் பிரயாணிகளைக் கண்டால் என் அண்ணன் அலேக்செண்டேர் உயிருடன் இருக்கிறானா என்று கேட்பதாகவும் அதற்கு இல்லை என்கிற பதில் வந்தால் அந்தப் பிரயாணிகளையும் அவர்கள் வந்த கப்பலையும் அவள் நாசம் செய்வதாகவும் நம்புகிறார்கள். இது மட்டுமல்லாமல் எகிப்தியர்களும் இந்த கடல் கன்னிகளுக்கு மரியாதை கொடுப்பதற்காகவே மீன் போன்ற கடல் உணவுகளை உண்பதில்லையாம். </br></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"><br>இந்த கடல் கன்னிகள் கடலில் வாழ்வதற்கு ஏற்ற உடல் உறுப்புகளை பெற்று இருந்தாலும் இவர்கள் பூமியில் வாழ்கின்ற ஆணுடன் கலந்து குழந்தையும் பெற்றுக் கொள்ள முடியுமாம். அப்படி பிறக்கின்ற குழந்தையும் கடலில் வாழ்வதற்கு ஏற்ற உடல்வாகை பெற்றிருக்கும் என்பது தெரிய வருகிறது. கடல் கன்னிகளுக்குக் கடலுக்கடியில் ராஜ்யம் இருப்பதாகவும் கூட சொல்கிறார்கள். இந்த ராஜ்யத்தில் கம்யுனிஸ்ட் ஆட்சி நடப்பதாகவும் இங்கு பணம், உடை என்கிற பேச்சுக்கே இடமில்லை என்றும் அரேபிய கதைகள் கூறுகின்றன.</br><br> </div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"></br>இனி பூமியில் வாழ்கின்ற மனிதர்களுக்கு இந்த கடல் கன்னிகளின் பங்களிப்பு என்னவாக இருக்க முடியும் என்று பார்க்கலாம். மனிதர்களில் பலர் கடல் பிரயாணம் மேற்கொள்கிறார்கள் அல்லவா? நடுக்கடலில் இவர்களுக்கு கன்னிகளின் இனிமையான கானங்களும் பேச்சுக்குரல்களும் கேட்குமாம். அப்படி அதன் பின் செல்பவர்கள் என்ன ஆனார்கள் என்றே தெரியாமல் போவார்களாம். இதற்கு நிறைய சாட்சிகளும் இருப்பதாக கூறுகிறார்கள். மேலும் சில பேராசை பிடித்த மனிதர்கள் கேட்கும் வேண்டுகோளை இந்த கடல் கன்னிகள் நிறைவேற்றுவதாகவும் அறிகிறேன். அப்படி அவர்களின் பேராசையை நிறைவேற்றும் பட்சத்தில் அதற்கு இணையாக ஓர் உயிரை பலியாக கேட்பதாகவும் சில தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. </div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"><br>இதெல்லாம் உண்மையாக இருக்குமா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் இங்கு மலேசியாவில் உள்ள பங்கோர் எனப்படும் ஒரு தீவில் மீனவர்கள் இந்த கடல் கன்னிகள் தங்களுக்கு பல விதத்தில் உதவி செய்வதாக கூறுகிறார்கள் என நம் பதிவர், நண்பர் விக்கினேஷ்வரன் கூறுகிறார். மேலும் அவர் குறிப்பிடுகையில், சுனாமியின் பொழுது கடலோரத்தில் இறந்து கிடந்த ஒரு கடல் கன்னியின் புகைப்படம் தனக்கு கிடைத்ததாகவும் கூறினார். </br></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left">இதுப்பற்றி மேலும் விவரம் அறிந்தவர்கள் தங்கள் அனுபவத்தை இங்கு பகிர்ந்து கொள்ளலாமே.. </div><div align="left"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-5982837802311629119?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-70091631929788766622009-05-06T10:46:00.002+08:002009-05-06T11:04:32.196+08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SgD8AoaIJXI/AAAAAAAABaI/IKhUdO6Ru1Y/s1600-h/alice4_l.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5332539046583870834" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 279px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SgD8AoaIJXI/AAAAAAAABaI/IKhUdO6Ru1Y/s400/alice4_l.jpg" border="0" /></a><br /><div>தோழி,</div><div>உடுக்கை இழந்தவன் கை போல</div><div>ஆங்கே இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு...</div><div>இலக்கணம் நீயோ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-7009163192978876662?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-44161761007139398492009-05-05T09:47:00.007+08:002009-05-05T10:21:33.628+08:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Sf-e-hR--0I/AAAAAAAABaA/Us2j_ZmZTYw/s1600-h/sad-baby-270x300.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5332155280752835394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 270px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/Sf-e-hR--0I/AAAAAAAABaA/Us2j_ZmZTYw/s400/sad-baby-270x300.jpg" border="0" /></a> தமிழன் என்று சொல்லி தலை நிமிர்ந்து<br />உரிமையை பெற <font class="">முடிகிறதா...</font><br /><font class="">வாடிய மலராகவே நாம் தலை</font><br /><font class="">கவிழ்ந்து வாழ்வே முடியப்போகிறதா...</font><br /><font class="">நமக்கான சரித்திரங்கள் வெறும் </font><br /><font class="">ஏட்டு சுரக்காயாக இருக்கப்போகிறதா...</font><br /><font class="">என்னவென்று சொல்வேன்...</font><br /><font class=""></font><br /><font class=""><font class=""></font></font><br /><font class=""><span class=""></span></font><br /><font class="">இறைவா..!</font><br /><br /><font class="">நீ <font class="">இருக்கிறாயா? </font></font><br /><font class="">எங்களை கைப்பிடித்து அழைத்துச்செல்ல </font><br /><font class="">வருவாயா...<font class=""></font></font><br />ஏங்குகிறோம்...!<br />உலகுக்கு கலாச்சாரம் கற்று தந்த நாங்கள்<br />எதிர்காலம் என்னவென்றே தெரியாமல்<br />விழி பிதுங்கி கிடக்கிறோம்...<br />வழிகாட்ட வருவாயா...<br />வந்து எங்களை மலர செய்..!<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-4416176100713939849?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com63tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-47193011351266339762009-02-05T15:56:00.003+08:002009-02-05T16:07:27.913+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SYqdxISFbWI/AAAAAAAABYM/ra30H5NmFHk/s1600-h/8.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 360px; height: 252px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SYqdxISFbWI/AAAAAAAABYM/ra30H5NmFHk/s400/8.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299221378917297506" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SYqdxI1FZzI/AAAAAAAABYE/lCA321LkcWg/s1600-h/3.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 360px; height: 277px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SYqdxI1FZzI/AAAAAAAABYE/lCA321LkcWg/s400/3.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299221379064096562" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SYqdxBTUneI/AAAAAAAABX8/2QkqyS0xQD4/s1600-h/2.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 270px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SYqdxBTUneI/AAAAAAAABX8/2QkqyS0xQD4/s400/2.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299221377043439074" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SYqdwwQEPEI/AAAAAAAABX0/YhYtIk6BzMo/s1600-h/1.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 375px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SYqdwwQEPEI/AAAAAAAABX0/YhYtIk6BzMo/s400/1.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299221372466379842" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">கவனம் தோழர் தோழியரே, விலை குறைவாக கிடைக்கிறது என்பதற்காக சீனாவிலிருந்து தருவிக்கப்பட்ட பொருள்களை மட்டும் வாங்கிவிடாதீர்கள். உபயோகப்படுத்திவிட்டு தூக்கி எறிந்துவிடலாம் என்று பலரும் இந்த விலை குறைவான பொருள்களை வாங்குகிறார்கள். விலை குறைவாக தயாரிக்கிறேன் என்று தரம் குறைவான, ஏன் உயிருக்கு ஆபத்து விளைவிக்கக்கூடிய நச்சுப் பொருள்களையும் சேர்த்துதான் ஒவ்வொரு பொருளையும் தயாரிக்கிறார்கள். சான்று - மேலே உள்ள படங்கள். கவனம்.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-4719301135126633976?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-68146737095028387192009-02-02T12:44:00.006+08:002009-02-03T14:41:35.058+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SYaIVNB_CxI/AAAAAAAABXs/XlufkbKs54s/s1600-h/890868-Batu-Caves-0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SYaIVNB_CxI/AAAAAAAABXs/XlufkbKs54s/s400/890868-Batu-Caves-0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298071909504584466" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;"><br />வருகிற 8 ம் திகதி முருக பக்தர்கள் அனைவரும் எதிர்ப்பார்த்துக் காத்திருக்கும் தைப்பூசம் வருகிறது இல்லையா? சரி, தைப்பூசத்தன்று போனால் அதிக நெரிசலாக இருக்கும் என்கிற காரணத்தால் நேற்றே நானும் என் கணவரும் எங்கள் வேண்டுதலை நிறைவேற்ற பத்துமலைக்குச் சென்றோம். ஆனால் நேற்றும் கூட்டம் அதிகமாகத்தான் இருந்தது.<br /><br />காலை 7.30 மணிக்கு மலாக்காவிலிருந்து புறப்பட்ட நாங்கள் 9.30 மணிக்கெல்லாம் பத்துமலையை அடைந்துவிட்டோம். ஆனால் காரை நிறுத்த பத்துமலை வளாகத்தில் இடம் இல்லாததால் வெளியவே நிறுத்த வேண்டியதாயிற்று. இருந்தாலும் ரசீது கொடுக்காமலே கார் நிறுத்தியதற்காக ரி.ம.5 வாங்கி கொண்டார்கள் அங்கு இருந்த 2 தமிழர்கள். (இது கோவில் நிர்வாகம் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு விஷயம்.)<br /><br />அதிகமான கூட்டமாக இருந்ததால் கீழே விநாயகரை வணங்க முடியவில்லை. மனதிற்குள் அவரை நினைத்துக்கொண்டு மேலே ஏறினோம். 272 படிகளையும் கடந்து மேலே செல்வதற்குள் அப்பாடா என்றாகிவிட்டது. சிறிது நேரம் அங்கேயே உட்கார்ந்து களைப்பாறிய பின் முருக தரிசனத்துக்காக சென்றோம். அங்கேயும் அடேங்கப்பா...பயங்கர கூட்டம். நிறைய பேர் பால் குடம், கரும்பு தொட்டில், காவடி என்று தங்கள் வேண்டுதலை நிறைவேற்றிக்கொண்டார்கள். நானும் என் கணவரும் நாங்கள் நினைத்த காரியம் நிறைவேறியவுடன் பத்துமலைக்கு வருவதாகவே மட்டும் வேண்டிக்கொண்டதால் முருகனைப் பார்த்து தரிசனம் பெற்றபின் கீழே இறங்க ஆரம்பித்தோம்.<br /><br />கீழே மிக பெரிய காவடிகள் மேள வாத்தியத்தோடு வந்து கொண்டிருந்தன. எனக்கு மேள வாத்தியம் கேட்டாலே ஒரு வித அச்சம் வந்துவிடும். அதனால் அவர்கள் படி ஏற ஆரம்பிக்கும் முன் கீழ இறங்கி விட வேண்டுமென்று சீக்கிரமாகவே இறங்கி விட்டோம்.<br /><br />ஆனால் எனக்கு ஒன்று புரியவில்லை. கடவுள் மனிதனை கஷ்டப்பட்டுதான் வேண்டுதலை நிறைவேற்ற சொன்னாரா? ஏன் இவர்கள் தங்களையே காயப்படுத்திக்கொள்கிறார்கள்? ஏன் அலகு குத்திக்கொள்கிறார்கள்? ஏன் முட்களை முதுகின் பின் குத்திக்கொள்கிறார்கள்? ஏன் பெண்கள் மெலிசான ஈரத் துணியோடு அங்க பிரதட்சணம் செய்கிறார்கள்? ம்ம்...தமிழர்கள் இருக்கும்வரை இதெல்லாம் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கும் என நினைக்கிறேன்.<br /><br />ஒருவாறாக இதெல்லாம் பேசியவாறே நான் என் கணவரும் 1.30 மணிக்கு மீண்டும் மலாக்காவை அடைந்தோம்.<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-6814673709502838719?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-39343755553047915452009-01-15T14:11:00.003+08:002009-01-15T15:39:08.242+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SW7oD1F6KbI/AAAAAAAABWY/dbri0qMAQEk/s1600-h/royal_weddings.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 257px; height: 354px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SW7oD1F6KbI/AAAAAAAABWY/dbri0qMAQEk/s400/royal_weddings.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291421764696025522" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br /><br />இன்றைய காலகட்டத்தில் நிறைய ஆண்கள் தங்களை விட வயது அதிகமுள்ள பெண்களை காதலித்து மணம் செய்துக் கொள்கிறார்கள். இந்த விவாகத்துக்குத் தடை சொல்லும் பெற்றவர்களைக் கூட அவர்கள் பொருட்டாக நினைப்பதில்லை.<br />இது நமது கலாச்சாரத்துக்குக் கேடு விளைவிக்கும் செயலாகவே நான் கருதுகிறேன்.<br /><br />இதற்கு என் கருத்தைத் தெளிவாக கூறுமுன் உங்களுடைய கருத்தைத் தெரிந்து கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன். சொல்வீர்களா?<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-3934375555304791545?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-4629632864097406022009-01-13T15:05:00.003+08:002009-01-13T15:10:33.943+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SWw9pU2ouMI/AAAAAAAABWQ/TI76rZ7LC9c/s1600-h/2179889735_8046f93dea.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SWw9pU2ouMI/AAAAAAAABWQ/TI76rZ7LC9c/s400/2179889735_8046f93dea.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290671442435291330" border="0" /></a><br />பொங்குது பொங்குது பொங்கலும் பொங்குது...<br />நமது மனதின் மகிழ்ச்சியை போலவே...<br />இது ஆண்டு முழுவதும் நிலைத்திருக்க<br />எனது இனிய பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்...:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-462963286409740602?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-45298757800359143142009-01-01T14:42:00.000+08:002009-01-01T15:50:39.651+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SVxxd4StUXI/AAAAAAAABVY/ukfTTdEv41w/s1600-h/newyear4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 340px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SVxxd4StUXI/AAAAAAAABVY/ukfTTdEv41w/s400/newyear4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286224820767117682" border="0" /></a>2009-ஆம் ஆண்டு. புத்தம் புது ஆண்டு.<br />இது ஒரு புது சூரியோதயம்...<br />சூரிய கதிர்களைப் போல் மிளிர்வோம்!<br />இது ஒரு புது தொடக்கம்...<br />முடிவும் வெற்றிகரமாக அமைய உழைப்போம்!<br />இது ஒரு புது நாள்...<br />துள்ளி எழுவோம் புது சிந்தனையோடு!<br />இது ஒரு மலர்க்கொத்து...<br />சந்தோஷமாக நுகர்வோம்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-4529875780035914314?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-17856680783641184212008-12-09T13:11:00.000+08:002008-12-09T14:09:26.552+08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/ST4Gu_1bnZI/AAAAAAAAA_w/KZh_jwnmP88/s1600-h/new%2520wave%2520enviro%25208%2520oz%2520polycarbonate%2520bottle.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277663217804090770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 295px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/ST4Gu_1bnZI/AAAAAAAAA_w/KZh_jwnmP88/s320/new%2520wave%2520enviro%25208%2520oz%2520polycarbonate%2520bottle.gif" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/ST4Gu2xGZkI/AAAAAAAAA_o/tGvOu6FB6EI/s1600-h/568366.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277663215370004034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 246px; CURSOR: hand; HEIGHT: 228px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/ST4Gu2xGZkI/AAAAAAAAA_o/tGvOu6FB6EI/s320/568366.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/ST4GuomeS3I/AAAAAAAAA_g/MAJsGYDJl8I/s1600-h/dollar1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277663211567336306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/ST4GuomeS3I/AAAAAAAAA_g/MAJsGYDJl8I/s320/dollar1.jpg" border="0" /></a><br /><div><div><div>இன்றைய கால கட்டத்தில் நிறைய பேர் '<span class="">polycarbonate' </span>வகை bottles-ஐ நிறைய பயன்படுத்துகின்றனர். இது சரியா அல்லது இது <span class="">ஏதாவது </span>பின்விளைவுகளை தருமா என்றெல்லாம் யாரும் யோசிப்பதில்லை. உண்மையை சொல்லபோனால் இவை அனைத்தும் புற்றுநோய் வருவதற்கு பெரும் துணைப்புரிகின்றன.<br />இந்த polycarbonate அல்லது பிளாஸ்டிக் வகை bottle-<span class="">களைப் </span><span class="">பார்த்தீர்களானால், </span>நாம் அதைப் பயன்படுத்த <span class="">படுத்த </span>நாளடைவில் <span class="">கொஞ்சம் </span>கோடு விட்டிருக்கும்; அல்லது வர்ணம் மங்கியிருக்கும். இந்த சூழ்நிலையில் அந்த bottle-லில் <span class="">உள்ள </span>DEHP (Bis(2-ethylhexyl)phthalate) (ஒரு வகையான நச்சுத்தன்மை) தண்ணீரில் கலந்து விடும். இதன் பின் விளைவு என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமல்லவா? சரி, எல்லா bottles-உம் இப்படிதானா அல்லது இதற்கு ஏதேனும் தீர்வு இருக்கிறதா என்று கேட்டால் கண்டிப்பாக அதற்கு விடை உண்டு.</div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277659261113121522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 181px; CURSOR: hand; HEIGHT: 48px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/ST4DIsAyuvI/AAAAAAAAA_A/rRSVZmL3reM/s400/plastic01.gif" border="0" />இதை இதற்கு முன் எங்காவது பார்த்திருக்கிறீர்களா? <span class="">ஆமாம், </span>உங்கள் bottle-இன் அடிப்பாகத்தை திருப்பிப் பாருங்கள். இந்த எங்களை தவிர வேறு ஏதாவது எண்கள் இருக்குமானால் அவை உங்கள் உடல் நலத்தைக் கெடுக்கக்கொட்டியவை என்று நினைத்து அதன் விலையைப் பற்றி யோசிக்காமல் தூக்கி எறியுங்கள். இது வெறும் உங்கள் polycarbonate bottles-க்கு மட்டுமல்ல. நீங்கள் உணவுக்காக அல்லது நீருக்காக பயன்படுத்தும் எல்லா வகையான பிளாஸ்டிக் tupperwares-யும் எடுத்துப்பாருங்கள். உங்கள் குழந்தைகள் உங்கள் உயிரல்லவா? அவர்கள் குடிக்கும் பால் bottle-யும் பரிசோதித்துப் பாருங்களேன்.<br /><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-1785668078364118421?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-27154903529414578682008-12-05T14:26:00.000+08:002008-12-09T16:53:54.879+08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/STjdjrQexHI/AAAAAAAAA-w/bD08FZo-sIU/s1600-h/kuppai%2520kadai_psd.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276210568441545842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 273px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/STjdjrQexHI/AAAAAAAAA-w/bD08FZo-sIU/s320/kuppai%2520kadai_psd.jpg" border="0" /></a><span class="">நம்</span> முன்னோர்கள் இந்த பூமியை நமக்காக பாதுகாப்பாக விட்டு சென்றார்கள்? ஆனால் நாம் நமது எதிர்கால சந்ததியினருக்காக நாம் பாதுகாப்பான பூமியை விட்டு செல்வோமா? சந்தேகம்தான்!<br />சரி, இந்த பூமியை பாதுகாக்க நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என யோசிக்கும் உங்களுக்காக சில யோசனைகள்:-<br /><div>1. பைகளை பயன்படுத்துவதை நிறுத்துங்கள். </div><div align="justify">2. அச்சுக்கோ நகலுக்கோ பயன்படுத்தப்பட்ட தாளை உபயோகப்படுத்துங்கள் (சிலர் மின் அஞ்சலை அச்செடுக்கக்கூட புது தாளை தேடுவார்கள்). </div><div align="justify">3. பழைய நாளிதழை தீயில் எரிக்காமல் மறுபயனீட்டுக்கு அனுப்புங்கள். </div><div align="justify">4. உணவை வீணாக்காதீர்கள்.</div><div>இன்னும் நிறைய இருக்கிறது கண்டிப்பாக...உங்களுக்கு தெரிந்தவற்றைக் கூறுங்களேன்.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-2715490352941457868?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-5008795196102656512008-11-20T12:57:00.000+08:002008-11-23T23:10:24.581+08:00<div align="left">புதிய செமஸ்டர் தொடங்கி விட்டதால் எழுதவே நேரம் கிடைக்கவில்லை. மாணவர்கள் ஒரு பக்கம் என்றால் அவர்களுக்கு சொல்லிகொடுக்கும் பாடத்துக்கான குறிப்புகள் ஒரு பக்கம் என ஒரே பிஸி -<span class="">ஆக </span>இருந்திவிட்டேன்.<br />இன்று நான் எதை பற்றி பேசலாம் என்று யோசித்த பொது எனக்கு கிடைத்த ஓர் அருமையான தலைப்பு 'மாணவர்கள்'.</div><div align="left">1990 களிலும் <span class="">2000 </span>தின் ஆரம்ப காலக்கட்டத்திலும் நான் மாணவியாக இருந்த காலக்கட்டத்தை யோசித்துப்பார்க்கிறேன். அப்போதைய நிலைமைக்கும் இப்போதைய நிலைமைக்கும் எத்தனை எத்தனை வேறுபாடுகள்? நான் பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்கும்போது கைத்தொலைப்பேசி வைத்துக்கொண்டதில்லை. மடி கணினியும் என்னிடம் இருந்ததில்லை. நண்பர்களும் நிறைய இல்லை. இருந்தபோதும் ஒரு மாணவியாக எனக்கு கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்பை முறையாக செய்தேன். நான் மட்டுமல்ல. அந்த காலகட்டத்தில் படித்த சக மாணவ மாணவியரும் அப்படியே.</div><div align="left">ஆனால் இப்போதைய நிலைமை என்ன? அவர்களிடத்தில் எல்லாம் இருக்கிறது. இருந்தும் பெரும்பாலான மாணவர்களின் result-ஐ பார்க்கும்போது வேதனைதான் மிகுதியாக இருக்கிறது. நமக்கே இப்படி இருக்கும்போது பெற்றவர்களுக்கு எப்படி இருக்கும்? </div><div align="left">பள்ளிப்பருவத்தில் பெற்றோரின் பாதுகாப்பில் இருப்பதால் இவர்கள் நன்றாகத்தான் இருக்கிறார்கள். எப்போது மேல்படிப்புக்காக கல்லூரி அல்லது பல்கலைக்கழக வாசலை மிதிக்கிறார்களோ அன்றைக்கே எல்லாம் அவர்களுக்கு வசந்தமாகிவிடுகிறது. இதில் விதிவிலக்காகவும் சிலர் இருக்கிறார்கள் என்பதை மறுப்பதிற்கில்லை. </div><div align="left">தொடரும்...</div><div align="justify"><span class=""></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-500879519610265651?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-20669631447593040732008-11-03T09:11:00.000+08:002008-11-23T22:26:03.354+08:00<p align="left"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SSlAm1riYAI/AAAAAAAAA-A/Y7YnxikfNYE/s1600-h/mall1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271815874802769922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 207px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SSlAm1riYAI/AAAAAAAAA-A/Y7YnxikfNYE/s320/mall1.jpg" border="0" /></a></p><div align="justify"><span class="">கடந்த </span>சனிக்கிழமை நான் சென்ற இடம் , மலேசியாவின் shopping paradise என்று அழைக்கப்படுகிற <span class=""></span>MidValley Megamall. இது இந்த நாட்டின் தலைநகரமான கோலாலம்பூரில் அமைந்துள்ளது. அடேங்கப்பா...எவ்வளவு பெரிய இடம்! எவ்வளவு பெரிய <span class="">மாளிகை?</span> அதன் பரப்பளவு 420,000 m² என்றால் சும்மாவா என்ன? நம்பினால் <span class="">நம்புங்கள். </span>நம்பமுடியவில்லை என்றால் என்னை மன்னித்துவிடுங்கள். மலேசியாவில் இருந்து கொண்டு இதுதான் முதல் முறை நான் <span class="">அங்கு </span>செல்வது! சுமார் 4 மணிநேரம் செலவழித்தும் அதன் உள்ளேயே இன்னும் போகாத இடங்கள் அவ்வளவு இருந்தன. அங்கே நான் கால் வலிக்க சுற்றி சுற்றி வாங்கின ஒரே பொருள் என்னவென்று உங்களுக்கு <span class="">தெரியுமா? </span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270608688889181938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 164px; CURSOR: hand; HEIGHT: 151px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SST2rXtTtvI/AAAAAAAAA9A/24EC4qqjp_s/s320/195_0.jpg" border="0" /> <p align="justify"><br />மலாக்காவில் இருந்துகொண்டு இதை வாங்கவா கோலாலம்பூர் பயணம் என்று நீங்கள் <span class="">கேட்கலாம்:). </span>நியாயம்தானே...பெரும்பாலான '<span class="">ஒரிஜினல்'</span> செருப்புகளும் காலணிகளும் இங்குதான் கிடைப்பதாக உடன் பணிபுரிபவர்கள் சொன்னார்கள்.<br /></p><div align="justify">கொசுறாக இன்னொரு விஷயம் <span class="">சொல்கிறேன், </span>கேளுங்கள். ராதிகா சரத்குமார் உட்பட நிறைய பெரியதிரை சின்னத்திரை குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்களும் பொழுதுபோக்க இங்கேதான் வருகிறார்களாம். ஹ்ம்ம்.....<br /><br /><br /><br /></div><br /><p align="center"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-2066963144759304073?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-71068780938279298532008-11-01T09:10:00.000+08:002008-11-01T10:22:09.098+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu8zyKD4ZI/AAAAAAAAA84/vQTUqpV7Tx4/s1600-h/DSCN2079.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu8zyKD4ZI/AAAAAAAAA84/vQTUqpV7Tx4/s400/DSCN2079.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263508187335877010" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu8z-LeBlI/AAAAAAAAA8w/nX6XhnuCUp4/s1600-h/DSCN2077.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu8z-LeBlI/AAAAAAAAA8w/nX6XhnuCUp4/s400/DSCN2077.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263508190563010130" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu6dp89AuI/AAAAAAAAA8o/VGZbWbOkh1g/s1600-h/7.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu6dp89AuI/AAAAAAAAA8o/VGZbWbOkh1g/s400/7.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263505608153039586" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu4dA3IUeI/AAAAAAAAA8g/p69y3b3w-fg/s1600-h/6.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu4dA3IUeI/AAAAAAAAA8g/p69y3b3w-fg/s400/6.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263503398099505634" border="0" /></a> Boh டீ எஸ்டேட்<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu16A5OYJI/AAAAAAAAA8Y/MnNFYsJ2NXQ/s1600-h/5.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu16A5OYJI/AAAAAAAAA8Y/MnNFYsJ2NXQ/s400/5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263500597789614226" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu1ywDr4UI/AAAAAAAAA8Q/Jim_Almj8XY/s1600-h/4.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu1ywDr4UI/AAAAAAAAA8Q/Jim_Almj8XY/s400/4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263500473011003714" border="0" /></a> பரத் டீ எஸ்டேட்<br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu1vpL0PZI/AAAAAAAAA8I/3iMWLcIeb2M/s1600-h/3.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 265px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu1vpL0PZI/AAAAAAAAA8I/3iMWLcIeb2M/s400/3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263500419626450322" border="0" /></a> நான் தங்கியிருந்த ஹோட்டல்.<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu1n9YPJAI/AAAAAAAAA8A/-0uunlwpLYg/s1600-h/2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu1n9YPJAI/AAAAAAAAA8A/-0uunlwpLYg/s400/2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263500287608300546" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu1b5n9VwI/AAAAAAAAA74/ErBs6wbjAXs/s1600-h/1.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 367px; height: 333px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQu1b5n9VwI/AAAAAAAAA74/ErBs6wbjAXs/s400/1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263500080442070786" border="0" /></a> strawberry தோட்டம்<br /><br /></div>கடந்த மூன்று நாட்களாக நான் காமேரூன் மலையில் இருந்தேன். சுற்றிப்பார்க்கவும் பல விஷயங்களை அறிந்து கொள்ளவும் மிக அருமையான இடம். இந்த மலை கோலாலம்பூர் நகரத்தை விட்டு சுமார் 250 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருக்கிறது. அந்த சுற்று சூழலின் அழகைக் கண்டு நான் மயங்கி விட்டேன்.<br /><span><br />இங்கு</span> நான் முக்கியமாக அறிந்துகொண்டது தேயிலை பறிக்கப்பட்டு பதப்படுத்தும் முறையைத்தான். இதுவரை தேநீர் குடிகத்தான் தெரியும். இந்த முறைதான் அது செய்யப்படும் முறையை தெரிந்து கொண்டேன்.<br /><br />இது தவிர strawberry தோட்டத்துக்கும் சென்றேன். இங்கு பெரும்பாலான strawberry தோட்டங்கள் இந்தியர்களுடயவை.<br /><br />இனிமேல் வருஷத்துக்கு ஒரு முறையாவது இங்கு செல்ல வேண்டும் என்பதுதான் என் ஆசை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-7106878093827929853?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-9069821453074066154.post-46512458201319351572008-10-27T09:48:00.000+08:002008-10-27T09:52:19.221+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQUeh3oOAzI/AAAAAAAAA7w/ub5PTCbNZm8/s1600-h/3.GIF"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 204px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GlSL_zyH6gc/SQUeh3oOAzI/AAAAAAAAA7w/ub5PTCbNZm8/s320/3.GIF" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261645306869449522" border="0" /></a>இன்று தீப திருநாளை கொண்டாடும் அனைவருக்கும் என் இனிய தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9069821453074066154-4651245820131935157?l=entamilulagam.blogspot.com' alt='' /></div>Subhanoreply@blogger.com3